Gisteren raakte ik aan de praat met mijn buurvrouw.

Ze is psycholoog, begin dertig, en zoals zoveel mensen die ik de laatste tijd ontmoet, ziet ze patronen die anderen vaak over het hoofd lijken te zien. Ze vertelde hoe ze steeds weer tegen dezelfde systemische problemen in de zorg aanloopt. Niet omdat mensen hun werk niet goed doen, maar omdat het systeem soms in de weg zit van de bedoeling.

Ze zei iets wat me raakte.

“Ik zou hier graag iets aan willen veranderen… maar waar begin je?”

Ik herken die vraag.

Soms kan één vraag meer veranderen dan honderd antwoorden. Niet: "Hoe kom ik van ADHD af?" Maar: "Waarom zou de natuur zoiets als ADHD eigenlijk hebben voortgebracht?"

Ik weet het niet. Niemand weet het zeker. Maar ik vind het een fascinerende gedachte.

Stel je een groep mensen voor, duizenden jaren geleden. Geen huizen, geen agenda's, geen scholen. Alleen een kleine gemeenschap die samen door bossen en over vlaktes trekt, voortdurend op zoek naar voedsel en veiligheid. De meeste mensen zijn gericht op de groep. Ze zorgen voor de kinderen, bereiden eten, bouwen een schuilplaats en brengen rust en structuur. Zij houden de gemeenschap draaiende.

Maar helemaal vooraan lopen een paar anderen. Mensen die voortdurend om zich heen kijken. Die elk geluid opmerken. Die een beweging in de struiken zien voordat iemand anders die ziet. Die razendsnel verbanden leggen. Die niet lang met hetzelfde bezig kunnen zijn omdat hun aandacht alweer…

Soms begint een grote verandering met iets heel kleins. Een vlag. Een gesprek. Of de moed om anders naar mensen te kijken.

Tijdens Neurodiversity Pride Day ontving de gemeente Leiden de nieuwe vlag voor de allereerste Neurodiversity Pride Week, die vanaf volgend jaar een hele week in het teken zal staan van neurodiversiteit. Een mooie symbolische stap, maar vooral een herinnering dat inclusie niet draait om één dag per jaar.

Wat veel mensen niet weten, is dat Leiden drie jaar geleden geschiedenis schreef. Als eerste stad ter wereld hees de gemeente de Neurodiversity Pride-vlag. Inmiddels wordt Neurodiversity Pride gevierd in meer dan zestig landen. Dat laat zien hoe een lokaal initiatief kan uitgroeien tot een wereldwijde beweging.

Een andere manier van kijken

Neurodiversiteit gaat over het erkennen dat ieder brein anders werkt. Mensen met bijvoorbeeld ADHD, autisme, dyslexie of hoogbegaafdheid brengen unieke talenten, inzichten en manieren van denken mee. Niet…

Er verschijnen steeds meer boeken over ADHD. Veel daarvan richten zich op de diagnose, de kenmerken of praktische tips voor het dagelijks leven. Verliefd op ADHD van Frank van Strijen kiest een andere insteek. Het gaat niet alleen over ADHD, maar vooral over de mensen die samen met ADHD leven: partners, gezinnen, vrienden en collega’s. En juist dat maakt dit boek zo waardevol.

ADHD beleef je samen

ADHD heeft invloed op veel meer dan concentratie of planning. Het speelt een rol in relaties, communicatie en de manier waarop mensen elkaar begrijpen. Soms zorgt dat voor prachtige momenten vol creativiteit, spontaniteit en humor. Soms juist voor misverstanden, overprikkeling of frustratie.

Frank van Strijen beschrijft die werkelijkheid eerlijk en zonder oordeel. Niet vanuit het idee dat ADHD “gerepareerd” moet worden, maar vanuit de overtuiging dat begrip en wederzijds inzicht de basis vormen voor sterke relaties. Het boek wil geen handleiding zijn, maar wil…

Ontdek Gek Genoeg: een platform dat schadelijk stigma doorbreekt en neurodiversiteit de norm wil maken. Je vindt er o.a. Te Gekke Professionals (ervaringsdeskundige experts), het werkgeversprogramma GekkenWerk, podcasts via Radio Koekoek, een Leipe LeesLijst vol tips én persoonlijke verhalen.

Neem een kijkje en doe mee aan een (neuro)inclusieve samenleving: https://www.gekgenoeg.org

Anders zijn. Je anders voelen. Of merken dat jouw brein nét iets anders werkt dan dat van anderen. Voor veel mensen is dat herkenbaar.

In Een tikkeltje anders is eigenlijk heel normaal laten Karolijn Koolhof en Marije Pietersman op een toegankelijke en herkenbare manier zien dat verschillen tussen mensen er gewoon mogen zijn. Het boek helpt om neurodiversiteit beter te begrijpen — zonder ingewikkeld gedoe, maar juist met herkenning, nuance en soms een glimlach.

💡 Een fijne aanrader voor neurodiverse mensen, ouders, collega’s, leidinggevenden en iedereen die nieuwsgierig is naar hoe verschillende breinen werken.

Want anders zijn… is misschien eigenlijk best heel gewoon. 🧠✨

Heb jij dit boek al gelezen? Wat vond jij ervan? 👇

Voor mij gaat neurodiversiteit niet over hokjes of diagnoses. Natuurlijk kunnen labels helpen om jezelf beter te begrijpen, maar uiteindelijk gaat het over mensen. Over unieke manieren van denken, voelen, waarnemen en werken.

Sommige mensen denken razendsnel en associatief. Anderen zien patronen die anderen missen. Sommigen brengen rust en structuur, anderen energie en vernieuwing.

Juist die verschillen maken teams, organisaties en samenlevingen sterker.

Maar alleen als daar ruimte voor is.

Want eerlijk is eerlijk: onze maatschappij — en ook organisaties — zijn vaak ingericht op “gemiddeld”. Terwijl gemiddeld eigenlijk helemaal niet bestaat.

En dat heeft impact.

Welkom bij onze groep AndersBriljant groep! Een plek waar we samen kunnen komen en informatie kunnen delen. Begin met het posten van je gedachten, het delen van media of het maken van een poll.